Definitie van een onscherptesignaal
"Defocus" is een belangrijk visueel feedbacksignaal dat het groeipatroon van de zich ontwikkelende oogbol kan beïnvloeden. Als defocusstimulatie wordt gegeven door het dragen van lenzen tijdens de oogontwikkeling, zal het oog zich ontwikkelen in de richting van het defocussignaal om emmetropie te bereiken.
Als bijvoorbeeld een concave lens wordt gedragen op een zich ontwikkelend oog om een negatieve defocus te creëren (dat wil zeggen, het focuspunt ligt achter het netvlies), zal de oogbol sneller groeien om het focuspunt op het netvlies te krijgen, wat de ontwikkeling van bijziendheid bevordert. Als een convexe lens wordt gedragen, krijgt het oog een positieve defocus, zal de groeisnelheid van de oogbol vertragen en zal het zich ontwikkelen richting verziendheid.
De rol van onscherptesignalen
Het is gebleken dat de onscherptesignalen van het perifere netvlies een belangrijke rol spelen bij de regulering van de groei en ontwikkeling van de oogbol, vooral wanneer de centrale en perifere visuele signalen inconsistent zijn; in dat geval zullen de perifere signalen de overhand hebben. Met andere woorden, de perifere onscherptesignalen hebben een grotere invloed op de emmetropisatieregulatie dan de centrale onscherpte!
Onderzoekers denken dat bij het dragen van conventionele brillen met enkelvoudige glazen het centrale focuspunt op het netvlies wordt geprojecteerd, maar het perifere focuspunt achter het netvlies. Het perifere netvlies ontvangt een hyperopisch defocussignaal, waardoor de oogas langer wordt en de myopie (bijziendheid) verergert.
Ontwerp van onscherptebrillen
Multipoint microtransmissie-defocusbrillen zijn ontworpen en vervaardigd volgens het principe van perifere myopie-defocus, waardoor het perifere beeld vóór het netvlies kan vallen. Hierdoor wordt de informatie die naar de oogbol wordt gestuurd, vertraagd, waardoor de groei van de oogas wordt afgeremd. Verschillende studies hebben aangetoond dat het effect op de myopiecorrectie positief correleert met de draagtijd, en het wordt aanbevolen de bril meer dan 12 uur per dag te dragen.
Grootschalig onderzoek naar optische onscherpte bijziendheid wijst uit dat onscherpte van het netvlies bij veraf de groei van de oogbol versnelt, wat leidt tot een verlenging van de oogbol en de ontwikkeling van bijziendheid. Omgekeerd vertraagt onscherpte van het netvlies bij dichtbij de groei van de oogbol. Doordat het brandpunt bij dichtbij vóór het netvlies komt te liggen, kan de groei van de oogbol weliswaar worden vertraagd, maar de axiale lengte niet worden verkort.
Voor adolescenten met een oogaslengte van maximaal 24 mm kan de ideale combinatie van preventieve en corrigerende maatregelen voor myopie ervoor zorgen dat de oogaslengte op volwassen leeftijd normaal blijft. Bij personen met een oogaslengte van meer dan 24 mm kan de aslengte echter niet worden verkort.
Microlensjes op brillenglazen creëren signalen voor myopische defocus in het oog, wat essentieel is voor het tegengaan van de ontwikkeling van bijziendheid. De aanwezigheid van microlensjes op brillenglazen garandeert echter niet automatisch de effectiviteit; de microlensjes moeten eerst goed functioneren. Daarom stelt de productie- en verwerkingstechnologie van microlensjes op brillenglazen ook het vakmanschap en de technologie van de fabrikanten op de proef.
Ontwerp van multifocus-microlenzen
Met de opkomst van de 'defocus-theorie' hebben grote lensfabrikanten verschillende soorten defocus-lenzen geproduceerd. De afgelopen twee jaar zijn er ook steeds meer multifocus micro-defocus-lenzen op de markt gekomen. Hoewel het allemaal multifocus defocus-lenzen zijn, bestaan er aanzienlijke verschillen in ontwerp en aantal scherpstelpunten.
1. Inzicht in microlenzen
Bij het dragen van een bril met enkelvoudige glazen kan licht dat rechtstreeks van ver komt, op de fovea vallen, het centrale deel van het netvlies. Licht vanuit de periferie bereikt echter, na door de enkele lens te zijn gegaan, niet hetzelfde vlak van het netvlies. Omdat het netvlies een kromming heeft, vallen beelden vanuit de periferie achter het netvlies. Op dit punt is het brein erg slim. Bij ontvangst van deze prikkel beweegt het netvlies instinctief naar het beeld van het object, waardoor de oogbol naar achteren groeit en de mate van bijziendheid continu toeneemt.
Het is belangrijk om het volgende op te merken:
1. Het netvlies heeft de functie om naar het beeld toe te groeien.
2. Als het beeld van het centrale hoornvlies samenvalt met de positie van het netvlies, terwijl het perifere beeld achter het netvlies valt, ontstaat er verziendheid.
De functie van microlenzen is het benutten van het principe van convergerend licht, met een toegevoegde positieve lens in de periferie, om beelden uit de periferie naar de voorkant van het netvlies te trekken. Dit zorgt voor scherp centraal zicht, terwijl beelden uit de periferie in het voorste deel van het netvlies vallen, waardoor er tractie op het netvlies ontstaat voor preventieve en controlerende doeleinden.
Het is belangrijk om het volgende op te merken:
1. Of het nu een lens met perifere onscherpte of een multifocus-microlens is, beide trekken beelden uit de periferie naar de voorkant van het netvlies om perifere myopische onscherpte te creëren, terwijl het centrale zicht scherp blijft.
2. Het effect varieert afhankelijk van de mate van onscherpte van de perifere beelden die op de voorkant van het netvlies vallen.
2. Ontwerp van micro-concave lenzen
Bij multifocus micro-defocus lenzen zien we veel micro-defocuspunten, die zijn opgebouwd uit afzonderlijke concave lenzen. Gezien de huidige ontwerpprocessen kunnen concave lenzen worden onderverdeeld in: sferische lenzen met één sterkte, lenzen met lage niet-micro-defocus en lenzen met hoge niet-micro-defocus (met een significant verschil in sterkte tussen het midden en de periferie).
1. Het beeldeffect van lenzen met een hoge non-micro-defocus voldoet aan de verwachtingen en zorgt voor een betere controle van de bijziendheid.
2. Onscherpte van beelden: Lenzen met een hoge niet-micro-defocus produceren lichtbundels die niet scherpstellen en divergeren. Als het signaal vóór het netvlies te scherp is, kan dit worden geselecteerd als het primaire visuele signaal voor dichtbij zien, waardoor de daaropvolgende beelden onscherp worden bij veraf.
Voordelen van het gebruik van lenzen met een hoge non-micro-defocus:
1. Doordat er geen focusvorming optreedt, ontstaan er problemen voor de hersenen met het scherpstellen. Kinderen zullen niet scherpstellen met behulp van microlenzen, maar zullen autonoom kiezen om scherp te stellen op de heldere delen tussen het centrale gebied en de periferie.
2. Het creëren van een myopische defocus met breedte en dikte, wat leidt tot een sterkere tractie en een verbeterde effectiviteit van de myopiecontrole.
3. Gevaren van kijken met micro-concave lenzen
De grootste zorg bij brillenglazen met microlenzen ter correctie van bijziendheid is dat kinderen mogelijk door de microlenzen heen scherpstellen op objecten, wat de volgende nadelige gevolgen kan hebben:
1. Selectie van nabij kijken als het belangrijkste visuele signaal
2. Wazig zicht op objecten
3. Langdurig dragen beïnvloedt aanpassingen.
4. Dit leidt tot abnormale aanpassingen en convergentiematching.
5. Onvoldoende controle van de bijziendheid bij het bekijken van objecten van dichtbij.
Kortom,
Met een steeds groter wordend aanbod aan multifocus micro-defocus lenzen wordt het kiezen van de juiste lens een uitdaging. Ongeacht het lensontwerp is het doel om een scherp beeld op het netvlies te vormen, terwijl tegelijkertijd een constant en stabiel myopisch defocussignaal voor het netvlies wordt gehandhaafd om de progressie van myopie en de axiale elongatie van het oog te vertragen. De afwerking, technologie en kwaliteitscontrole van multifocus micro-defocus lenzen zijn cruciaal. Lenzen van slechte kwaliteit vertragen niet alleen de progressie van myopie en de axiale elongatie niet, maar langdurig dragen kan ook de aanpassing beïnvloeden, wat kan leiden tot een abnormale convergentie.
Geplaatst op: 21 juni 2024